نمایش نوار ابزار

این موها در آسیاب سپید نشده اند تجربه مادر علم است

چهارشنبه 9 اکتبر 2019

در این مقاله قصد دارم به مشکلات سالمندان بپردازم و به صورت اخص در مورد سالمندان در کرمانشاه توضیحاتی را ارائه نمایم.

قصه سالمندان و جوانان همیشه در ادبیات ایران و جهان دست مایه ای بوده است برای تقابل بین تجربه و نیروی جوانی یا پختگی و خامی و کمتر به این موضوع پرداخته ایم که وقتی به صورت سیستمی به این دو بال در کنار هم نگاه می کنیم می توانیم یک موجودیت کامل را داشته باشیم کسی که تجربه دارد و مانند سابق توان ندارد و دیگری که نیرویی فراوان دارد ولی تجربه ی لازم را ندارد.

بنظر من برای این که بتوانیم توسعه را به صورت پایدار در آورده و آن را تنها در یک زمان کوتاه به کار نبریم که بعد آن نیز از بین رفته و به نقطه اولیه بر گردد باید متغیری بنام سالمندان را از حوزه اندیشه حذف نکنیم که اگر این اتفاق افتاد تجربه که پدر مهارت و علم است را از بین برده ایم.

مشکلات این قشر مهم و شکننده که با گذشت سالیان گرد سپید بر موی آن ها نشسته است در سبک زندگی امروزی در جوامع بشری بسیار ناراحت کننده است و آن ها دارای مشکلات و مسائل بیشماری هستند و ما متاسفانه در توسعه شهری کمتر به رفاه این قشر فکر کرده ایم. یکی از مهمترین مشکلات امروزی سالمندان افسردگیست، ترس از طرد شدن، سربار بودن و وابستگی به دیگر اعضای خانواده و احساس مفید نبودن است.

تنها بودن و بی توجهی به سالمندان هم یکی دیگر از دلیل های مهم ایجاد افسردگی در آنها است. استرس و فشارهای ناشی از هزینه های درمانی نیز عاملی مضاعف در ایجاد  افسردگی آنهاست. همچنین فوت عزیزان و به سوگ آنها نشستن، نزدیک شدن به مرگ و از دست دادن سلامتی از دیگر دلیل های ایجاد افسردگی در سالمندان است.

وقتی که سالمند شما شروع کرد به کم حرف زدن، منزوی شدن، گوشه گیری و بی حوصلگی زنگ خطر افسردگی به صدا در آمده و باید حواستان را جمع کنید. در این زمان تنها به کمک و مشاوره پزشک نیاز دارید. اما به قول مثل معروف خودمان پیشگیری همیشه بهتر از درمان است. مهیا کردن عوامل پیشگیری از افسردگی سالمندان و آزاد سازی پتانسیل تجربه ی ارزشمند سالمندان دو جنبه ی مختلف دارد. جنبه ی درون خانواده و بیرون خانواده.

برای اینکه افراد مسن و سالمند را از افسردگی دور نگهداریم، باید به آنان شور و نشاط، امید به زندگی و اعتماد به نفس بدهیم. آنها را تشویق کنیم که از خانه بیرون بروند، روابط اجتماعی خود را حفظ کنند و آن را گسترش دهند. به مراکز تفریحی و ورزشی بروند. فعالیت هایی را که در توان آنهاست بیاموزند و به آن مشغول شوند و در زمینه ای که سالیان سال کار کرده اند و تجربه اندوخته اند مشاوره داده و فعالیت های جانبی که متناسب با سن آن هاست را دنبال نمایند.

هر چند که سن پیری برای همه یکسان نیست و هرکس ممکن است در سن خاصی پیر شود و بعضی تا دیر زمانی جوان می‌مانند. اما بطور کلی در اکثر کشورها از جمله ایران سن سالمندی را اینگونه دسته بندی می کنند. مرز قراردادی ۶۰ سال، یعنی زمانی كه فرد از خدمت بازنشسته می شود آغاز سالمندی را نشان می دهد و به همین دلیل افراد ۶۰ ساله و بالاتر به عنوان سالمندان یك كشور شناخته می شوند. سن ۵۵ تا ۶۴ سال را مسن، ۶۵ تا ۷۴ سال را پیر، ۷۵ تا ۸۴ سال را كهنسال و بیش از ۸۵ سال را فرتوت می گویند.

جالب است بدانید جمعیت شناسان تخمین زده اند، بخش بزرگی از جمعیت جهان را در طول ۵۰ سال آینده سال خوردگان ۶۰ سال به بالا تشكیل می دهند. اکنون جمعیت سالمند بالای ۶۰ سال کشورمان ۸ میلیون و ۲۳۱ هزار نفر است. سالمندان در کرمانشاه نیز ۱۹۵ هزار تن هستند که رتبه هشتم را از نظر میزان جمعیت سالمند در کشور دارند. ما به زودی هم در کشور و هم در استان کرمانشاه شاهد رشد نرخ جمعیت سالمندان به طور چشمگیری خواهیم بود.

این افزایش نرخ سالمندی به ما این هشدار را می دهد که نیاز به مدیریت، برنامه ریزی و ایجاد زیرساخت ها و امکانات لازم برای داشتن سالمندانی سالم، شاداب و به دور از افسردگی داریم.

ما باید بتوانیم شهر را برای این قشر به بهترین نحو طراحی کنیم و قوانینی داشته باشیم که این قوانین در رفاه حال آن ها موثر باشند وگرنه باید هزینه این اشتباه را بر دوش نسل جوان گذاشته و آنان را زیر بار مشکلات فراوانی قرار دهیم.

دکتر نوذر قنبری

 

 

مطالب مشابه
دیدگاه ها